آخرین تزار

بایگانی برای آبان, ۱۳۸۵

آبان ۴م, ۱۳۸۵

در یمنی پیش منی

اویس قرنی و عشقش به رسول خدا از عمیق ترین مسائلی است که هر وقت به مقوله عشق می اندیشم، به خاطرم خطور می کند. اویس که هیچگاه پیامبر را حضورا درک نکرده بود به اندازه ای جذب او شده بود که وقتی شنید در جنگ احد دندان رسول خدا را شکسته اند، سنگ برداشت و دندان خود را شکست.

اویس در واقع چوپانی بود که مردم دیارش او را دیوانه می پنداشتند اما چه باک از قضاوت سطحی و اشتباه مردم، چه آنکه او در حقیقت، بزرگ عارفی بوده که رسول خدا در وصفش گفته است بوی خدای رحمان از جانب یمن می آید.

افسوس که «عشق» واژه ای به این تقدس، امروزه به اندازه ای کوچه بازاری شده است که همه سعی می کنند خود را دارای جلوه ای از آن بنمایانند. از سرگذشت اویس قرنی مفهوم عرفانی «اتحاد عاشق و معشوق» را در می یابیم؛ اینکه میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست و هیچ لحظه ای از عمر عاشق بی حضور معشوق نمی گذرد.

در زیر سرگذشت اویس و دیداری با او بعد از درگذشت رسول خدا را بخوانید. ادامه این مطلب را بخوانید »

علی حاجی پور | ۴:۵۵ ب.ظ | از سوره بون تا سوربون | ۱۲ کامنت

آبان ۴م, ۱۳۸۵

خدایا خودت خوبی

چند روز پیش بهمن به خرم آباد رفته بود. نوشته است: مردمی دیدم صاف و ساده، غیر متمکن ولی با عزت نفس، پیرمردی رو دیدم که با حال و هوای عرفانی و با لهجه ای باباطاهر گونه میگفت: خدایا خودت خوبی.

توضیح:

می گویند: این «خدایا خودت خوبی» یعنی چی؟ می گویم: شاید باید لر، لک یا کرد بود تا عمیق این ارتباط و نوع این نیایش و عالی بودن درجه عرفانی این بیان ساده را درک کرد.

علی حاجی پور | ۴:۲۷ ب.ظ | از سوره بون تا سوربون | ۲ کامنت

مهر ۲۴م, ۱۳۸۵

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز

امشب میهمان استاد اخوت بودم و بهره ها بردم چون همیشه، از صفا و دانش این انسان بزرگ

به گاه ترک حضور، استاد، حافظ را به محیط انس ما خواند. برگ من چنین آمد:

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد

علی حاجی پور | ۴:۲۸ ب.ظ | از سوره بون تا سوربون | ۲ کامنت

مهر ۲۳م, ۱۳۸۵

عدم رعایت حقوق مولف؛ چه باید کرد؟

دوست خوبم بهروز جوانمرد در نوشته واپسینش در “توکیل”، به نام “من و كسيكه مثل هيچكس نبود” از عدم رعایت حقوق مولف در مورد نوشته هایش توسط برخی سایت ها و وبلاگ های حقوقی نوشته است:

به بنده اطلاع دادند كه بعضي از مقالات اينجانب در وب سايتهاي ديگه استفاده شده و چون تا نميديدم باور نميكردم لذا رفتم وديدم. حالا بعضي ها شرط امانت رو بجا آورده بودند و اسم ما رو هم ذكر كرده بودند ولي بعضيها هم جفا رو به حد كمال رسونده و حتي اسمي از ما نبردند.از اونجاييكه ما ديواري كوتاه تر از ديوار جناب دكتر علي خان حاجي پور پيدا نكرديم كه دقّ و دليمون رو سر ايشون خالي كنيم لذا در همين پُست اعلام ميكنيم كه :

تا زمانيكه جناب دكتر رايت كليك موشواره(mouse) رو نبنده از پابليش كردن مقالات جديد معذوريم و فقط بعد از چاپ شدن در مجلات تخصصي اقدام به انتشار آن در شبكه خواهيم كرد.

در باره این مطلب آقا بهروز، توضیحی دارم به شرح زیر:

غیرفعال کردن دکمه راست موس، نمی تواند تمام راه ها را بر روی کپی کردن یک مطلب ببندد.

واقعیت این است که ما ایرانیان در رعایت کپی رایت، حسن شهرت نداریم. شوربختانه برخی از حقوقدانان و دانشجویان حقوق نیز در جمع ناقضان کپی رایت می باشند.

راه رویارویی با نقض کپی رایت، ترک صحنه نیست، راه شایسته تر به نظر من این است که در میدان بمانیم و پایداری کنیم. این راه بی گمان به سرانجام خواهد رسید.

اندوه بار است وقتی می بینیم بسیاری از استادان حقوق به اندازه ای با اینترنت بیگانه اند که برخی از دانشجویان حقوق به خاطر آشنائی شان با اینترنت، به آسانی از اینترنت نوشته های حقوقی را پرینت گرفته و با نام خود !!! به استاد تقدیم می کنند و لابد نمره خوبی نیز کسب می کنند زیرا استاد مربوطه می پندارد که آن دانشجو به اندازه ای در کار خود جدی است که تحقیق خود را تایپ کرده و پرینت گرفته است.

رویارویی با این کاستی، جز با آشنا کردن استادان با اینترنت شدنی نیست. سال پیش در سایت حقوق چنین پیغامی برای اساتید و دانشجویان حقوق ارسال داشته بودم:

در اینترنت سایت های حقوقی ایرانی فراوانی وجود ندارند و می شود به راحتی آنها را از دید رعایت یا عدم رعایت حقوق مولف نظاره کرد. در باره وبلاگ ها نیز، هر چند وبلاگ های حقوقی فراوانی وجود دارند، اما خوب می دانیم که بسیاری از این وبلاگ ها تعداد بازدیدکننده هایشان در یکسال به ۱۰۰ بازدید هم نمی رسد بنابراین نمی توان نگران کار آنها شد. وبلاگ های حقوقی پربازدید نیز عموما از آن حقوقدانانی هستند که خوشبختانه حقوق مولف را رعایت می کنند. وبلاگ های حلقه حقوقدان نیز به خوبی رعایت کننده حقوق مولف می باشند.

با این حال، تصمیم داریم در سایت حقوق به معرفی سایت ها و وبلاگ های حقوقی که رعایت کننده حقوق مولف نیستند، بپردازیم. بی تردید به لحاظ اینکه بازدیدکنندگان سایت ها و وبلاگ های حقوقی، عموما حقوقدانان یا دانشجویان حقوق می باشند، اعلان اینکه یک سایت یا وبلاگ حقوقی ناقض کپی رایت می باشد، بی گمان تاثیری بسیار منفی بر میزان بازدیدکنندگان آن خواهد داشت و لذا تدبیری بازدارنده برای تضمین حقوق مولف تلقی می گردد.

تحقق این امر محتاج حقوقدانان و دانشجویان حقوق هوشیار و مسوول است؛ آنان وقتی در بازدید های خود از سایت ها و وبلاگ های حقوقی، شاهد نقض کپی رایت از سوی آنان باشند، می توانند جهت دفاع از حقوق بنیادین مولف، مساله را به سایت حقوق برای اعلان، اطلاع دهند.

راه درازی در پیش است، اما استوار بودن گام های ماست که می تواند این راه را هموار و پر رهرو کند.

سایت حقوق در اعلان تخطی های از حقوق مولف، عزمی جدی دارد. برای مثال ببینید.

امیدوارم سایت های حقوقی دولتی نیز در رعایت حقوق مولف کوشا باشند. مع الاسف برخی رویه های مبهم در این زمینه وجود دارد. برای مثال در نشریه الکترونیک حقوق مقاله ای منتشر شده است با عنوان “جايگاه مبارزه با فساد مالي در قوانين و مقررات و نقش و وظيفه دستگاههاي نظارتي نظام در مبارزه مذکور“، سایت دادستانی کل کشور، عین این مقاله را بدون کوچکترین اشاره ای به منبع آن منتشر نموده است.

به عنوان مدیر نشریه الکترونیک حقوق، مراتب را به سایت مزبور خاطر نشان ساخته ام ولی هنوز کوچکترین اقدامی در رفع این نقص به عمل نیاورده اند.

در پایان یادآور می شوم که محیط اینترنت علمی ایرانی به خاطر جدید بودن و نیز فقدان ضوابط و تضمینات لازم حقوق مولف، به گونه ای شایسته رعایت گر حقوق مولف نیست، اما راه شایسته را در ترک چنین محیطی نمی دانم بلکه بر این باورم که باید ماند و فرهنگ سازی کرد.

امیدوارم با هم اندیشی دوستان حقوقدان، نهضت مقابله با نقض کپی رایت را در اینترنت علمی ایجاد و تقویت کنیم و حقوقدانان به طور شایسته سرمشق سایر اقشار برای رعایت حقوق باشند.

آری آقا بهروز، برادر باید ماند

علی حاجی پور | ۱۰:۳۶ ق.ظ | حقوق | ۷ کامنت

مهر ۲۱م, ۱۳۸۵

هشدار هاشمی شاهرودی به قضات و مساله ای به نام استقلال قاضی

آقای هاشمی شاهرودی به قضات هشدار داده است

و بدین ترتیب، صدای فرو ریختن آخرین پایه های بنای نا استوار استقلال قضات به گوش می رسد.

حدود اختیارات و تکالیف و دامنه صلاحیت قضات را قانون تعیین می کند.

اگر رئیس قوه قضائیه می بیند قضات در عمل از مجازات زندان به صورت بی رویه استفاده می کنند، راهش این است که از اختیار لایحه قضائی نویسی خود بهره برده و لایحه ای قضائی برای حل این معضل تهیه فرمایند تا روند خود را برای تصویب از سوی مجلس و قانون شدن بپیماید.

در واقع، استفاده بی رویه قضات از مجازات زندان، کاری خلاف قانون نیست، زیرا متاسفانه این خود قانون است که دست آنها را چنین باز گذارده است. برای حل این مشکل، اولا باید سرچشمه را اصلاح کرد و ثانیا زین پس، قانونگذاری و فرایند تهیه و تدوین قانون به عنوان یک علم و تخصص و فن مورد احترام قرار گیرد تا دیگر شاهد تولد قوانینی چنین ناقص و معضل آفرین نباشیم.

در معضل بودن رویه قضات در استفاده بی رویه از مجازات زندان، با رییس قوه قضائیه هم باور هستم اما از شیوه مقابله ایشان با این معضل انتقاد دارم. قانون اساسی که به موجب آن ایشان ریاست قوه قضاییه را عهده دار است، اصولی را از قبیل استقلال قضات و حاکمیت قانون نیز در بر دارد که از ریاست قوه قضائیه انتظار رعایت و صیانت آنها می رود نه نقضشان.

امیدوارم برسد روزگاری که دیگر قاضی نه صرفا به عنوان یک «کارمند عالیرتبه» در زیر مجموعه سلسله مراتب اداری ریاست قوه قضائیه و لذا تابع اوامر ایشان، بلکه همانگونه که امروزه در همه نظام های حکومتی دنیا مقرر است و قانون اساسی کشور ما نیز آنرا پی گرفته است، قضاوت مقامی مستقل تلقی شود و سر و کار قاضی فقط با قانون باشد.

علی حاجی پور | ۱:۳۲ ب.ظ | حقوق | ۷ کامنت