آخرین تزار

معمول است که هر اثر علمی یا هنری را نامی می نهند. کتاب، مقاله، نشریه، موسسه، شرکت، اثر هنری و … باشد و یا اخیرا سایت و وبلاگ.

این وبلاگم که اصولا نوشته های حقوقی ام را در آن منتشر می کنم، عنوان “آخرین تزار” را بر آن می نهم.

تزار (thésard) در زبان فرانسه به معنای دانشجوی دکترائیست که در سالیان نگارش تز (رساله دکترا) می باشد.

انتخاب عنوان “آخرین تزار” برای خاطرات تحصیلی، آموزشی و پژوهشی ام از آن روست که آخرین تزار استاد فقید پروفسور فاورو، بزرگترین استاد حقوق اساسی فرانسه بوده ام.

توضیح آنکه علاوه بر آنکه در سال ۲۰۰۲ در دوره تحصیلات عالی عمیق در حقوق بنیادین تنها دانشجوئی بودم که ایشان راهنمای رساله اش بود. در سال ۲۰۰۳ که وارد مرحله نگارش رساله دکترایم در حقوق شدم، نیز تنها دانشجوئی بودم که ایشان (بنا به پیشنهاد و توصیه خود) استاد راهنمائی رساله اش را پذیرفت.

فاورو که اول سپتامبر ۲۰۰۴ از میان ما رفت، بی تردید روشنابخش ترین ستاره در آسمان دانش آموختگی من بوده است. سه سال از نزدیک با ایشان بودن، مغتنم فرصتی بود که درس های ژرف از دانش، گفتار و کردار او بیاموزم. از این رو، تا همیشه عمرم دانشجو و پوینده راه او خواهم بود.

روانش شاد و راهش پر رهرو

به بیان دیگر، فاورو، فراروی همه باد

توضیح: به سوالاتی که یکی از دوستان برای شناخت بیشتر استاد فاورو پرسیده است، در قالب مصاحبه ای جواب داده ام که در نشریه الکترونیک حقوق منتشر خواهد شد.

آنجا  که  حقیقت  به  هزار است

انگارۀ   دانش   به   گذار   است

چون رفت  فاورو، روح  علمیش

آغازه     آخرین     تزار    است