خدایا خودت خوبی
چند روز پیش بهمن به خرم آباد رفته بود. نوشته است: مردمی دیدم صاف و ساده، غیر متمکن ولی با عزت نفس، پیرمردی رو دیدم که با حال و هوای عرفانی و با لهجه ای باباطاهر گونه میگفت: خدایا خودت خوبی.
توضیح:
می گویند: این «خدایا خودت خوبی» یعنی چی؟ می گویم: شاید باید لر، لک یا کرد بود تا عمیق این ارتباط و نوع این نیایش و عالی بودن درجه عرفانی این بیان ساده را درک کرد.
نوشته شده
در پنجشنبه, آبان ۴م, ۱۳۸۵ در ۴:۲۷ ب.ظ و جا گرفته است در بخش از سوره بون تا سوربون.
شما می توانید پیگیری کنید برداشت های بیان شده درباره این نوشته، از راه RSS 2.0.
شما می توانید برداشت خود را بیان کنید, یا بازتاب نشان دهید درباره این نوشته، در تارنما یا تارنوشت خود.
آبان ۶م, ۱۳۸۵ در ۳:۲۵ ب.ظ
(اویس قرنی)آن مرد یمنی,شبان داستان موسی(ع),پیرمرد خرم آبادی و….هر کدام از کشوری و در زمانی متفاوت می زیسته اند,با این وجود, یک ملتند.به قول مولانا:
(ملت عشق از همه دینها جداست عاشقان را ملت و مذهب خداست.)
منتها هر کدام (به عقل و اندیشه خود عمل می کنند.سوره اسراء_۸۴)اینجاست که که خداوند در اوج عظمت و رحمت به بندگانش می گوید:
هیچ آدابی و ترتیبی مجو هر چه می خواهد دلتنگت بگو
بهمن ۸م, ۱۳۸۵ در ۲:۴۸ ب.ظ
yani chi ke neveshtin: gheyre motemaken VALI ba ezzate nafs? maghe gharar boode ke lorha motemakken bashan vali biezzate nafs ke shoma in jomlaro neveshtin.dige bad az ۶ sal dars khundan tu daneshkade hoghugho tu faranseo inha, ke dige enghdar nabaydfahme ye jomle baratoon taajobavar bashe.gofte khodaya khodet khubi.dige enghdar in fahmesh moshkele?hala age ye fars ino gofte bood fahmesh enghdar moshkel nabood.