عدم رعایت حقوق مولف؛ چه باید کرد؟
دوست خوبم بهروز جوانمرد در نوشته واپسینش در “توکیل”، به نام “من و كسيكه مثل هيچكس نبود” از عدم رعایت حقوق مولف در مورد نوشته هایش توسط برخی سایت ها و وبلاگ های حقوقی نوشته است:
به بنده اطلاع دادند كه بعضي از مقالات اينجانب در وب سايتهاي ديگه استفاده شده و چون تا نميديدم باور نميكردم لذا رفتم وديدم. حالا بعضي ها شرط امانت رو بجا آورده بودند و اسم ما رو هم ذكر كرده بودند ولي بعضيها هم جفا رو به حد كمال رسونده و حتي اسمي از ما نبردند.از اونجاييكه ما ديواري كوتاه تر از ديوار جناب دكتر علي خان حاجي پور پيدا نكرديم كه دقّ و دليمون رو سر ايشون خالي كنيم لذا در همين پُست اعلام ميكنيم كه :
تا زمانيكه جناب دكتر رايت كليك موشواره(mouse) رو نبنده از پابليش كردن مقالات جديد معذوريم و فقط بعد از چاپ شدن در مجلات تخصصي اقدام به انتشار آن در شبكه خواهيم كرد.
در باره این مطلب آقا بهروز، توضیحی دارم به شرح زیر:
غیرفعال کردن دکمه راست موس، نمی تواند تمام راه ها را بر روی کپی کردن یک مطلب ببندد.
واقعیت این است که ما ایرانیان در رعایت کپی رایت، حسن شهرت نداریم. شوربختانه برخی از حقوقدانان و دانشجویان حقوق نیز در جمع ناقضان کپی رایت می باشند.
راه رویارویی با نقض کپی رایت، ترک صحنه نیست، راه شایسته تر به نظر من این است که در میدان بمانیم و پایداری کنیم. این راه بی گمان به سرانجام خواهد رسید.
اندوه بار است وقتی می بینیم بسیاری از استادان حقوق به اندازه ای با اینترنت بیگانه اند که برخی از دانشجویان حقوق به خاطر آشنائی شان با اینترنت، به آسانی از اینترنت نوشته های حقوقی را پرینت گرفته و با نام خود !!! به استاد تقدیم می کنند و لابد نمره خوبی نیز کسب می کنند زیرا استاد مربوطه می پندارد که آن دانشجو به اندازه ای در کار خود جدی است که تحقیق خود را تایپ کرده و پرینت گرفته است.
رویارویی با این کاستی، جز با آشنا کردن استادان با اینترنت شدنی نیست. سال پیش در سایت حقوق چنین پیغامی برای اساتید و دانشجویان حقوق ارسال داشته بودم:
در اینترنت سایت های حقوقی ایرانی فراوانی وجود ندارند و می شود به راحتی آنها را از دید رعایت یا عدم رعایت حقوق مولف نظاره کرد. در باره وبلاگ ها نیز، هر چند وبلاگ های حقوقی فراوانی وجود دارند، اما خوب می دانیم که بسیاری از این وبلاگ ها تعداد بازدیدکننده هایشان در یکسال به ۱۰۰ بازدید هم نمی رسد بنابراین نمی توان نگران کار آنها شد. وبلاگ های حقوقی پربازدید نیز عموما از آن حقوقدانانی هستند که خوشبختانه حقوق مولف را رعایت می کنند. وبلاگ های حلقه حقوقدان نیز به خوبی رعایت کننده حقوق مولف می باشند.
با این حال، تصمیم داریم در سایت حقوق به معرفی سایت ها و وبلاگ های حقوقی که رعایت کننده حقوق مولف نیستند، بپردازیم. بی تردید به لحاظ اینکه بازدیدکنندگان سایت ها و وبلاگ های حقوقی، عموما حقوقدانان یا دانشجویان حقوق می باشند، اعلان اینکه یک سایت یا وبلاگ حقوقی ناقض کپی رایت می باشد، بی گمان تاثیری بسیار منفی بر میزان بازدیدکنندگان آن خواهد داشت و لذا تدبیری بازدارنده برای تضمین حقوق مولف تلقی می گردد.
تحقق این امر محتاج حقوقدانان و دانشجویان حقوق هوشیار و مسوول است؛ آنان وقتی در بازدید های خود از سایت ها و وبلاگ های حقوقی، شاهد نقض کپی رایت از سوی آنان باشند، می توانند جهت دفاع از حقوق بنیادین مولف، مساله را به سایت حقوق برای اعلان، اطلاع دهند.
راه درازی در پیش است، اما استوار بودن گام های ماست که می تواند این راه را هموار و پر رهرو کند.
سایت حقوق در اعلان تخطی های از حقوق مولف، عزمی جدی دارد. برای مثال ببینید.
امیدوارم سایت های حقوقی دولتی نیز در رعایت حقوق مولف کوشا باشند. مع الاسف برخی رویه های مبهم در این زمینه وجود دارد. برای مثال در نشریه الکترونیک حقوق مقاله ای منتشر شده است با عنوان “جايگاه مبارزه با فساد مالي در قوانين و مقررات و نقش و وظيفه دستگاههاي نظارتي نظام در مبارزه مذکور“، سایت دادستانی کل کشور، عین این مقاله را بدون کوچکترین اشاره ای به منبع آن منتشر نموده است.
به عنوان مدیر نشریه الکترونیک حقوق، مراتب را به سایت مزبور خاطر نشان ساخته ام ولی هنوز کوچکترین اقدامی در رفع این نقص به عمل نیاورده اند.
در پایان یادآور می شوم که محیط اینترنت علمی ایرانی به خاطر جدید بودن و نیز فقدان ضوابط و تضمینات لازم حقوق مولف، به گونه ای شایسته رعایت گر حقوق مولف نیست، اما راه شایسته را در ترک چنین محیطی نمی دانم بلکه بر این باورم که باید ماند و فرهنگ سازی کرد.
امیدوارم با هم اندیشی دوستان حقوقدان، نهضت مقابله با نقض کپی رایت را در اینترنت علمی ایجاد و تقویت کنیم و حقوقدانان به طور شایسته سرمشق سایر اقشار برای رعایت حقوق باشند.
آری آقا بهروز، برادر باید ماند
مهر ۲۴م, ۱۳۸۵ در ۲:۱۳ ق.ظ
سلام . قدم بر ديده گذاشتين و ممنون كه به خانه من سر زديد .
مهر ۲۵م, ۱۳۸۵ در ۶:۲۸ ق.ظ
با شما کاملا موافقم
باید در صحنه ماند و ایستادگی کرد
مهر ۲۵م, ۱۳۸۵ در ۲:۲۴ ب.ظ
سلام. ما مخلص جناب دكتر هم هستيم.ما فقط پيشنهاد داديم حاكم تويي برادر.منوط به اراده عاليست.
ما خانه به دوشان غم سيلاب نداريم
موجيم كه آسودگي ما عدم ماست
اگر زكات علم نشره و نشر علم هم كپي رايت نميشناسه،باشه
به قول بنيامين بهادري: اينم بمونه
يا علي
مهر ۲۵م, ۱۳۸۵ در ۵:۴۷ ب.ظ
مسئله اين است كپي كردن يا كپي نكردن (البته اين بار به جاي جمجمه بهتره تو دست دوست عزيزم بهروز يه كتاب قانون باشه!)
بهروز گرامي چون در خصلت و صولت و شهرت جوانمرد هست توقع داره كه همه بمانند خودش باشن ولي صد افسوس كه ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا آسمان است . و از همه مهم تر با توجه به قوانين بي پا عذر ميخوام نو پا در مورد حق موءلف بايد صبر داشته باشن و دلشون هم آب نشه تا اين قوانين به سن تكليف شرعي برسن و شايد بهاري هم بياد و به شرط قيد حياط (البته اون قدر هم بيسوات نيستم كه ندونم حيات با ت دو نقطه هست ولي منظورم از اين حياط صحني براي اجراست )و اعياني شايد آسمان بتپد و كلنگ سقوط كرده نشكند ، فرجي حاصل شود تا قوانين اجرا شود (amen). ولي بهروز جان خودمونيم تو هم با دوستداران نا دوستداري ، عزيزم شعر اينم بمونه كه مال بنيامين نيست(اون خوانندشه البته درسته كه امتياز شعر رو خريده ولي باز هم شعر مال شاعرشه)واون شاعر بد بخته كه به علت تكثير نا جوانمدانه م۳پ و عدم وجود جلد و پشت جلد در فورمت ياد شده و استفاده شما هم از اون فايل جيز تكثيري اسمش از قلمت افتاده … بماند و الغرض نخواستم بگم اگه بده چرا تو انجام دادي و اگه خوبه چرا ديگران نه ! اصلا قصدم اين نبود ولي در كل حق با بهروز غزيز هست
توضيحات اضافه بر خضعبلات :
از كليه ادبا شعرا و نويسندگاني كه بصورتي قسمتي از آثار گهر بارشان بدون ذكر نام در بالا ذكر گرديد تمنا دارم با گذاشتن كامنت و ذكر نام خود از حق تاليفشان پاسداري نمايند و با اين حركت مشت محكمي به دهان آمريكاي جهان و خوارش و استكبار جهاني ، با لگد نثار دارند.
(از ادمين محترم خواستارم با توجه به حق ويرايش خود و ذكر مطلب داخل پرانتز كلمه اي تو مايه bye bye زير اين كامت درج نمايد)
آبان ۱۸م, ۱۳۸۵ در ۸:۵۲ ق.ظ
بنده هم با نظر شما موافقم . اما مایلم از دیدگاه دیگری به مساله نگاه کنم . اینکه اثر علمی یک محقق مورد تعرض و سرقت قرار میگیرد ، کاملا بدیهی و متاسفانه در ایران کاملا عادی است . اما ذکر این نکته خالی از لطف نیست که صرف در اختیار داشتن و منتشر کردن یک تحقیق یا مقاله علمی ، دلیلی بر عالم بودن منتشر کننده یا گوینده نیست . برای نمونه باید گفت اساتید بزرگواری چون جناب دکتر علی آزمایش ، هرگز تالیف و اثری را منتشر نکرده اند و بسیاری میدانند که برخی از مطالب ایشان که در دانشکده های حقوق و در کلاس درس تدریس گردیده و دانشجویان از آنها جزوه تهیه کرده اند ، توسط یکی دیگر از مدرسین رسما ً و به نام خود ایشان و نه به نام دکتر آزمایش ، منتشر شده است .
با اینحال این مدرس ، کوچکترین وجهه ای و مقبولیتی در میان حقوقدانان که بدست نیاورد هیچ ، استاد آزمایش روز به روز شناخته شده تر و البته متعالی تر نمود . بطوریکه در حال حاضر اگر کسی از بیانات ایشان بخواهد استفاده ای به نفع خود کند ، به این نتیجه می رسد که لحن سخن و دیالوگ استاد آزمایش ، ویژه و مخصوص خود ایشان است . و با این کار رسوای دو عالم خواهد شد !
در آخر باید گفت اندیشه و شعور ، نه اکتسابی است و نه قابل سرقت .
آذر ۱۹م, ۱۳۸۵ در ۳:۵۲ ب.ظ
بنام خدا
دوست گرانمایه
جناب اقای دکتر حاجی پور با سلام
متاسفانه این معضل برای ما هم وجود دارد و این باعث اولا تحریف مطالب در سایت های گوناگون میشود و ثانیا گرچه بستن موشواره انقدر کارا نمی باشد ولکن شاید یکی از راه های کنترل باشد زیرا اینرنت یک وسیله ارتباطی فرا جمعی است و متاسفانه سایت هایی که بقول شما ۱۰۰نفر هم بازدید کننده ندارد با تبلیغات که ما هستیم و دیگران از ما که منبع تغذیه هستند ایفاد مطالب می کنند اقدام به برداشت می کنند که حتا اسم نوسنده یا نویسنندگان را تحریف می کند مانند سایت e-lawبنده و دوستان شاید ۵ بار مکاتبه کردیم ولی هیهات از حتا یک کلمه جواب بلکه فقط یک نامه کلیشیه ایی برای انجمن حقوقی و بین المللی ایران لگال به زبان انگلیسی فرستاند که این نامه مثلا به فلان بخش مربوط است حالیه که مشاهده بفرمایید یک ایمیل دارند که انهم نمی دانم درست نوشته اند یا خیر!؟
و جالب انکه باید تقدیر کنم از مدیر سایت دادشتانی که پس برداشتن مطلب بمحض رویت بنده بدان صورت اشتباه ضمن تصحیح سریع نامه ایی بمضمون زیر فرستاند و ایکاش همگان به اعمال خود اگاه ووجدانشان بیدار باشد.قبل از اوردن نامه ممنون از حرکت شما و بما ما هم سری بزنید.
با سپاس و بدورد.
مدیر مسئوول و سردبیر انجمن حقوقی و بین المللی ایران لگال
باسمه تعالی
سردبیر و رئیس محترم هیات تحریریه انجمن حقوقی و بین المللی ایران لگال
با اهدای سلام
ضمن تشکر از عنایت حضرتعالی به حفظ حقوق صاحب اثر فوق، نام نویسنده مقاله اجاره به شرط تملیک در سایت دادستانی کل کشور به نام آقای وحیدی تغییر یافت.
سردبیر سایت دادستانی کل کشور
Wed, ۲۷ Sep ۲۰۰۶ ۰۸:۳۶:۵۵ +۰۳۳۰
Dadsetani” From
“iran_legal organization” To
——————————————————————————————————————–
این هم نامه سردبیر داخلی انجمن البته پس از تذکر اول بنده به دپارتمان بظاهر حقوقی مذکور
بسمه تعالی
قائم مقام مدیرعامل محترم سایت دپارتمان مجازی پژوهش های حقوقی ایران
رونوشت ارسال به سایت دادستانی
با سلام و احترام
بدنیوسیله تصدیع می کند که مقاله برداشت شده در باب اجاره بشر ط تملیک http://www.elaw.ir/archives/study/۲۰۰۶/۰۸/۰۰۰۶۶۲.php
نوشته دوست عزیز و همکار ارجمند جناب اقای وحیدی می باشد و هیچ ارتباطی بین نویسنده مقاله و حسینی ندارد و سهو القلم اسم ایشان را زیر لینک نظریه مشورتی درج شده که ذیل این اصلاحیه ادرس لینک می اید و اقای صدرالدین کیوانی ارسال کنند نظر مشورتی هستند لذا لطفا جهت حفظ حقوق نویسنده نسبت به اصلاح ان عاجلا اقدام لازم را مبذول فرمایید در ضمن شرط ادبیات نامه نگاری ان است که پارسی را به پارسی و زبان بیگانه را به بیگانه پاسخ دهید و این مهم را جهت تشحیذ شما از نامه اقای مدیرعامل سایت که متاسفانه با زبان دیگری پاسخ داده بودند متذکر شدیم.
با تشکر
دکتر عالمی
قائم مقام سردبیر و ریئس هیت تحریریه انجمن حقوقی و بین المللی ایران لگال
http://iranlegal.mihanblog.com/Post-۱۹۳.ASPX
آذر ۲۰م, ۱۳۸۵ در ۶:۳۰ ب.ظ
جناب دکتر حاجی پوز
با احترام
مستدعی است لطفا نظرات را جهت برپا ماندن سایت وزین خود در جهت تنویر افکار عمومی و احترام از بازدیگان به عنوان مدیر مسئوول به احترام نویسندگان جواب دهیدونمی دانم شاید با انجمن و حقیر تکدر خاطر حاصل شده علی ایحال شرط اداب نویسندگی مدیریت, احترام متقابل بمانند اقای بهروز که عمر وقت گرانمایه خود صرف این موضوع کردند و اگر دوستی و گرچه ایمیل بنده را جواب ندادید؟؟؟! و تعامل باشد شایسته بجواب است.
آذر ۲۱م, ۱۳۸۵ در ۱۰:۵۳ ق.ظ
جناب آقای شکیبی
همواره از تبادل نظر با دوستان خوشحال می شوم. اگر توضیحی یا جوابی در خصوص برخی کامنتها لازم بدانم، انجام می دهم ولی علی الاصول شیوه پاسخ گفتن به کامنت ندارم خصوصا کامنتی که خود با آن موافقم.
ایمیلهای دریافتی از شما را پاسخ داده ام و اگر ایمیلی بی پاسخ مانده، به احتمال قوی، به دست من نرسیده است و لذا ممنون می شوم دوباره ارسال کنید.
از زمانی که مشغول کار کردن روی رساله دکترایم می باشم، کمتر فرصت می شود به سایت های شبکه حقوق برسم و از این روست که می بینید این وبلاگ نیز تقریبا نیمه فعال است.
امید آنکه چند ماه دیگر بگذرد و کار تز به سرانجام رسد تا با وقت بیشتری در خدمت حقوق و حقوق ایران و دوستان باشم.
یا حق